تا قله ات
هنوز
قله هایی باقی مانده اند

نی
از نای نوای خود
دلربایی صدای تو را تقلید می کند

مبتلایم به تب و تاب تو
پس دوری ات
نسخهء درمانم نیست

یا تار ، یا پود نیستی
تو
تار و پودی..

دلم، خوابی آرام می خواهد. اما نه هرجا.
فقط و فقط، روی تخت اتاق تو،
درحالیكه صدای پینگ پنگ بازی كردنتان، شنیده می شود.

گاهی
فشرده می شوم در تنگی عرصه ها
بی آنکه بدانم
از بزرگی آنها بوده یا از کوچکی من

یک قانون: عمیقی درد ، بر عمق شب ، می افزاید

حتی ، خاکستر دلم  ، همسفر نسیمی خواهد شد ، که جانب تو وزان است

نگاهت ، کلید گشایش است ، بر دلتنگی شبگرد

در رقص چشمانت ، اشک، منم

در توفان درونم ، سر پناه ، تویی

نقشه ام ، رسیدن به فانوسی است ، که در عمق نگاهت ، آویزان کرده ای

قصه های دریایی ، از میان قطره اشکهای شور ، خواندنی ترند

عشق تو ، از برای تک درخت دلم ، بهار است

مستی ام از تو را ، هزاران چله نشینی نیز ، نپراند

سیاهی شب پنهانم می کرد ، تا قبل از آنکه ، آتش نگاهت ، سرخم کند

چه نغمه ای بخوانم که از میان نمی دانم ها با برندگی بگذرد و گوش جانت را به نرمی نوازش دهد؟

دلم ، دزد نگاه توست ، و تو ، دزد دل من

انبوه حرفها ، راه گلو را بسته است و بیچاره بغض ، که فشرده تر می شود

نخواه که از راه تو دل بکنم ، که اگر گوش دهم ، بیراهه نصیبم می شود